13/1/11


σκέφτομαι τα χρονιά που θα 'ρθούνε

σωριασμένα το ένα πάνω στο άλλο

μέσα σε αισθήσεις ναφθαλίνης

κι εκείνη την νεκρή γριά

με την κουνιστή καρέκλα της

πάντα στραμμένη σε κάποιο

αραχνιασμένο δειλινό

μην τύχει και δούμε

την ώρα που μαγειρεύουμε

ή την ώρα που ερωτευόμαστε

τις μύγες και τις μέρες

που μας περιγελούνε

μπαινοβγαίνοντας χαρωπά

απ' το μισάνοιχτο στόμα της

2 σχόλια:

αλαφροίσκιωτος είπε...

τις μύγες και τις μέρες λοιπόν...
καλή χρονιά!

orfeas είπε...

εξαιρετικό, πολλών καρατίων διαμάντι...